Dorpskerk Almen

Veertiende eeuw ♦ Rijksmonument

De Hervormde kerk van Almen is de oudste nog bestaande dorpskerk in de gemeente Lochem. De parochie Almen werd voor het eerst genoemd in een akte van 1272, de huidige kerk wordt echter meestal gedateerd in de veertiende eeuw. Het gebouw bestond oorspronkelijk uit een eenbeukig schip en een iets smaller koor dat aan de oostzijde recht gesloten is en voorzien van zware overhoekse steunberen. Deze opzet sluit aan bij een oudere traditie, die we kunnen aantreffen bij verscheidene dertiende-eeuwse kerken in het noorden van het land. Een datering van de Almense kerk rond 1300 is dan ook niet ondenkbaar. Het schip is in 1849 naar het noorden toe uitgebreid, waarbij de oude noordelijke schipmuur werd gesloopt en de gewelven zijn vervangen door een stucplafond. In het koortje bleven de kruisribgewelven wel bewaard. Aan de westzijde staat een bakstenen toren van drie geledingen met hoge spits. De toren is niet in verband met het schip gemetseld. Ze is dan ook waarschijnlijk van iets jongere datum dan de rest van de kerk, maar zeker nog wel veertiende-eeuws. In 1915-1916 is de kerk vrij ingrijpend gerestaureerd. Het rechthoekige koortje, dat van het schip was afgescheiden en als consistoriekamer in gebruik was, is toen weer bij de kerkruimte getrokken.

Van de oude inventaris van de kerk resteert een romaans zandstenen doopvont, waarvan de voet is versierd met vier hoekkolonnetten met kleine kopjes. Op de kuip is het jaartal 1787 vermeld, maar de doopvont is vele honderden jaren ouder.